spirantis artus poscens responsa sacerdos ac fugientem animam properatis consulit extis. Ast ubi quaesitas artis de more uetustae intrauit mentes superum, sic deinde profatur: ‘Aetolos late consterni milite campos Idaeoque lacus flagrantis sanguine cerno. quanta procul moles scopulis ad sidera tendit, cuius in aerio pendent tua uertice castra! iamque iugis agmen rapitur: trepidantia fumant moenia, et Hesperio tellus porrecta sub axe Sidoniis lucet flammis. fluit ecce cruentus Eridanus. iacet ore truci super arma uirosque tertia qui tulerit sublimis opima Tonanti. heu quaenam subitis horrescit turbida nimbis tempestas, ruptoque polo micat igneus aether! magna parant superi: tonat alti regia caeli, bellantemque Iouem cerno.’ uenientia fata scire ultra uetuit Iuno, fibraeque repente conticuere: latent casus longique labores. Sic clausum linquens arcano pectore bellum atque hominum finem Gadis Calpenque secutus, dum fert Herculeis Garamantica signa columnis, occubuit saeuo Tyrius certamine ductor. Interea rerum Hasdrubali traduntur habenae, occidui qui solis opes et uulgus Hiberum Baeticolasque uiros furiis agitabat iniquis. tristia corda duci, simul immedicabilis ira, et fructus regni feritas erat; asper amore sanguinis, et metui demens credebat honorem, nec nota docilis poena satiare furores.