LXXVIIIIndignas premeret pestis cum tabida fauces Inque ipsos vultus serperet atra lues, Siccis ipse genis flentes hortatus amicos Decrevit Stygios Festus adire lacus. Nec tamen obscuro pia polluit ora veneno Aut torsit lenta tristia fata fame, Sanctam Romana vitam sed morte peregit Dimisitque animam nobiliore rogo. Hanc mortem fatis magni praeferre Catonis Fama potest: huius Caesar amicus erat.