XLIIIBis tibi triceni fuimus, Mancine, vocati Et positum est nobis nil here praeter aprum, Non quae de tardis servantur vitibus uvae Dulcibus aut certant quae melimela favis, Non pira quae longa pendent religata genesta Aut imitata brevis Punica grana rosas, Rustica lactantes nec misit Sassina metas Nec de Picenis venit oliva cadis: Nudus aper, sed et hic minimus qualisque necari A non armato pumilione potest. Et nihil inde datum est; tantum spectavimus omnes: Ponere aprum nobis sic et harena solet. Ponatur tibi nullus aper post talia facta, Sed tu ponaris cui Charidemus apro.