Credo Pudicitiam Saturno rege moratamin terris visamque diu, cum frigida parvaspraeberet spelunca domos ignemque Laremqueet pecus et dominos communi clauderet umbra,silvestrem montana torum cum sterneret uxorfrondibus et culmo vicinarumque ferarumpellibus, haut similis tibi, Cynthia, nec tibi, cuiusturbavit nitidos extinctus passer ocellos,sed potanda ferens infantibus ubera magniset saepe horridior glandem ructante marito.quippe aliter tunc orbe novo caeloque recentivivebant homines, qui rupto robore naticompositive luto nullos habuere parentes.multa Pudicitiae veteris vestigia forsanaut aliqua exstiterint et sub Iove, set Iove nondumbarbato, nondum Graecis iurare paratisper caput alterius, cum furem nemo timeretcaulibus et pomis, et aperto viveret horto.paulatim deinde ad superos Astraea recessithac comite, atque duae pariter fugere sorores.Anticum et vetus est alienum, Postume, lectumconcutere atque sacri genium contemnere fulcri.omne aliud crimen mox ferrea protulit aetas:viderunt primos argentea saecula moechos.conventum tamen et pactum et sponsalia nostratempestate paras, iamque a tonsore magistropecteris, et digito pignus fortasse dedisti,certe sanus eras; uxorem, Postume, ducis?dic, qua Tisiphone, quibus exagitareexagitare PΨ: exagitere O. colubris?ferre potes dominam salvis tot restibus ullam,