quas animum, sociis multumque faventibus edis? sit pretium longas penitus quaesisse per undas Scyron et his primos arma ostendisse lacertis.’ 
 Quem pigeat sua facta loqui? tamen ille modeste incohat, ambiguus paulum propiorque coacto: ‘dicor et in teneris et adhuc reptantibus annis, Thessalus ut rigido senior me monte recepit, non ullos ex more cibos hausisse nec almis uberibus satiasse famem, sed spissa leonum viscera semianimisque lupae traxisse medullas. haec mihi prima Ceres, haec laeti munera Bacchi, sic dabat ille pater, mox ire per invia secum lustra gradu maiore trahens visisque docebat adridere feris nec fracta ruentibus undis saxa nec ad vastae trepidare silentia silvae. iam tunc arma manu, iam tunc cervice pharetrae, his primos arma ostendisse lacertis Wilamowitz: his primum arma ostendisse lacertis P: armos (is) tendisse QKG: primum me arma ost. Schenkel. reptantibus P: restantibus ω : crescentibus edd. et ferri properatus amor durataque multo sole geluque cutis; tenero nec fluxa cubili membra, sed ingenti saxum commune magistro, vix mihi bissenos annorum torserat orbes vita rudis, volucres cum iam praevertere cervos et Lapithas cogebat equos praemissaque cursu tela sequi; saepe ipse gradu me praepete Chiron, dum velox aetas, campis admissus agebat omnibus, exhaustumque vago per gramina passu laudabat gaudens atque in sua terga levabat. saepe etiam primo fluvii torpore iubebat ire supra glaciemque levi non frangere planta. hoc puerile decus, quid nunc tibi proelia dicam silvarum et saevo vacuos iam murmure saltus?