attonitam et magni clamantem nomen Achillis?’ illius ad capulum rediit manus ac simul ingens impulit ora rubor: tacuit contentus Ulixes. Excipit Oenides: ‘quin, o dignissima caeli progenies, ritusque tuos elementaque primae indolis et, valida mox accedente iuventa, quae solitus laudum tibi semina pandere Chiron, virtutisque aditus, quas membra augere per artes, quas animum, sociis multumque faventibus edis? sit pretium longas penitus quaesisse per undas Scyron et his primos arma ostendisse lacertis.’ 
 Quem pigeat sua facta loqui? tamen ille modeste incohat, ambiguus paulum propiorque coacto: ‘dicor et in teneris et adhuc reptantibus annis, Thessalus ut rigido senior me monte recepit, non ullos ex more cibos hausisse nec almis uberibus satiasse famem, sed spissa leonum