Exuit implicitum tenebris umentibus orbem Oceano prolata dies, genitorque coruscae lucis adhuc hebetem vicina nocte levabat et nondum excusso rorantem lampada ponto. et iam punicea nudatum pectora palla insignemque ipsis, quae prima invaserat, armis Aeaciden — quippe aura vocat cognataque suadent aequora — prospectant cuncti iuvenemque ducemque nil ausi meminisse pavent; sic omnia visu mutatus rediit, ceu numquam Scyria passus litora Peliacoque rates escendat ab antro, tunc ex more deis — ita namque monebat Ulixes — aequoribusque austrisque litat fluctuque sub ipso caeruleum regem tauro veneratur avumque Nerea: vittata genetrix placata iuvenca. hic spumante salo iaciens tumida exta profatur: ‘paruimus, genetrix, quamquam haud toleranda iubebas 1, paruimus nimium: bella ad Troiana ratesque Argolicas quaesitus eo.’ sic orsus et alno insiluit penitusque noto stridente propinquis abripitur terris: et iam ardua ducere nubes incipit et longo Scyros discedere ponto. iubebas ω : puberis P: iuberes E: pararis Klotz. Turre procul summa lacrimis comitata sororum commissumque tenens et habentem nomina Pyrrhum pendebat coniunx oculisque in carbasa fixis ibat et ipsa freto, et puppem iam sola videbat, ille quoque obliquos dilecta ad moenia vultus declinat viduamque domum gemitusque relictae cogitat: occultus sub corde renascitur ardor datque locum virtus, sentit Laertius heros