‘aspiciamne iterum meque hoc in pectore ponam, Aeacide? rursusque tuos dignabere partus? an tumidus Teucrosque lares et capta reportans Pergama virgineae noles meminisse latebrae? quid precer, heu! timeamve prius? quidve anxia mandem,cui vix flere vacat? modo te nox una deditque inviditque mihi! thalamis haec tempora nostris? hicne est liber hymen? o dulcia furta dolique, o timor! abripitur miserae permissus Achilles, i — neque enim tantos ausim revocare paratus. —i cautus, nec vana Thetin timuisse memento, i felix nosterque redi! nimis improba posco: iam te sperabunt lacrimis planctuque decorae Troades optabuntque tuis dare colla catenis et patriam pensare toris aut ipsa placebitTyndaris, incesta nimium laudata rapina, ast egomet primae puerilis fabula culpae narrabor famulis aut dissimulata latebo. quin age, duc comitem; cur non ego Martia tecum signa feram? tu thyrsa manu Baccheaque mecum sacra, quod infelix non credet Troia, tulisti.attamen hunc, quem maesta mihi solacia linquis,thyrsa P: pensa ω.hunc saltem sub corde tene et concede precanti hoc solum, pariat ne quid tibi barbara coniunx, ne qua det indignos Thetidi captiva nepotes.’talia dicentem non ipse immotus Achilles solatur iuratque fidem iurataque fletu spondet et ingentes famulas captumque reversus Ilion et Phrygiae promittit munera gazae. inrita ventosae rapiebant verba procellae.