ipsaque iam dubiis nutant tibi Pergama muris, heia, abrumpe moras: sine perfida palleat Ide, et iuvet haec audire patrem, pudeatque dolosam pudet servisse EQ: iuvet servire P: rubet servire Krohn. sic pro te timuisse Thetin.’ iam pectus amictu laxabat, cum grande tuba sic iussus Agyrtes insonuit: fugiunt disiectis undique donis implorantque patrem commotaque proelia credunt, illius intactae cecidere a pectore vestes, iam clipeus breviorque manu consumitur hasta, — mira fides! — Ithacumque umeris excedere visus Aetolumque ducem: tantum subita arma calorque Martius horrenda confundit luce penates, immanisque gradu, ceu protinus Hectora poscens, stat medius trepidante domo: Peleaque virgo quaeritur, ast alia plangebat parte retectos Deidamia dolos, cuius cum grandia primum lamenta et notas accepit pectore voces, haesit et occulto virtus infracta calore est. demittit clipeum regisque ad lumina versus attonitum factis inopinaque monstra paventem, sicut erat, nudis Lycomedem adfatur in armis: ‘me tibi, care pater, — dubium dimitte pavorem! — me dedit alma Thetis: te pridem tanta manebat gloria; quaesitum Danais tu mittis Achillem, gratior et magno, si fas dixisse, parente et dulci Chirone mihi. sed corda parumper huc adverte libens atque has bonus accipe voces: Peleus te nato socerum et Thetis hospita iungunt, adlegantque suos utroque a sanguine divos. unam virgineo natarum ex agmine poscunt: