Solvuntur laudata cohors repetuntque paterna limina, ubi in mediae iamdudum sedibus aulae munera virgineos visus fractura locarat Tydides, signum hospitii pretiumque laboris: hortaturque legant, nec rex placidissimus arcet. heu simplex nimiumque rudis, qui callida dona Graiorumque dolos variumque ignoret Ulixem ! hic aliae, quas sexus iners naturaque ducit, aut teretes thyrsos aut respondentia temptant tympana, geminatis aut nectunt tempora limbis: arma vident magnoque putant donata parenti, at ferus Aeacides, radiantem ut comminus orbem, caelatum pugnas — saevis et forte rubebat bellorum maculis — adclinem conspicit hastae, infremuit torsitque genas, et fronte relicta surrexere comae; nusquam mandata parentis, nusquam occultus amor, totoque in pectore Troia est. ut leo, materno cum raptus ab ubere mores accepit pectique iubas hominemque vereri edidicit nullasque rapi nisi iussus in iras, si semel adverso radiavit lumine ferrum, eiurata fides domitorque inimicus: in illum prima fames, timidoque pudet servisse magistro. ut vero accessit propius luxque aemula vultum reddidit et simili talem se vidit in auro, horruit erubuitque simul, tunc acer Ulixes admotus lateri summissa voce: ‘quid haeres? scimus,’ ait, ‘tu semiferi Chironis alumnus, tu caeli pelagique nepos, te Dorica classis, te tua suspensis exspectat Graecia signis,