<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="lat"><body><div type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi1020.phi003.perseus-lat2" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="book" n="1"><l n="781"><note target="n.566.1" place="unspecified" anchored="true"/></l><l n="782">nunc ipsi viresque meas et cara videtis</l><l n="783">pignora: quando novos dabit haec mihi turba nepotes?’  </l><l n="784">dixerat, et sollers arrepto tempore Ulixes:</l><l n="785">‘ haud spernenda cupis; quis enim non visere gentes </l><l n="786">innumeras variosque duces atque agmina regum</l><l n="787">ardeat? omne simul roburque decusque potentis </l><l n="788">Europae meritos ultro iuravit in enses.  </l><l n="789">rura urbesque vacant, montes spoliavimus altos,</l><l n="790">omne fretum longa velorum obtexitur umbra;<note n="n.566.1" place="unspecified" anchored="true">After line 780 occurs only in late MSS.: possem, plena forent mihi gaudia; namque iuvarem, <q>I could (belonging to the aposiopesis), my joy would be full; for I would help.</q>
                  </note>
               </l><pb n="v.2.p.568"/><l n="791">tradunt arma patres, rapit inrevocata iuventus, </l><l n="792">non alias umquam tantae data copia famae </l><l n="793">fortibus aut campo maiore exercita virtus.’  </l><l n="794">aspicit intentum vigilique haec aure trahentem, </l><l n="795">cum paveant aliae demissaque lumina flectant,</l><l n="796">atque iterat: ‘quisquis proavis et gente superba, </l><l n="797">quisquis equo iaculoque potens, qui praevalet arcu, </l><l n="798">omnis honos illic, illic ingentia certant  </l><l n="799">nomina: vix timidae matres aut agmina cessant</l><l n="800"> virginea; a! multum steriles damnatus in annos</l><l n="801">invisusque deis, si quem haec nova gloria segnem </l><l n="802">praeterit.’ exisset stratis, ni provida signo </l><l n="803">Deidamia dato cunctas hortata sorores  </l><l n="804">liquisset mensas ipsum complexa, sed haeret </l><l n="805">respiciens Ithacum coetuque novissimus exit.</l><l n="806">ille quidem incepto paulum ex sermone remittit, </l><l n="807">pauca tamen iungens: ‘at tu tranquillus in alta </l><l n="808">pace mane carisque para conubia natis,  </l><l n="809">quas tibi sidereis divarum vultibus aequas </l><l n="810">fors dedit, ut me olim tacitum reverentia tangit! </l></div></div></body></text></TEI>