et tenuare colus — pudet haec taedetque fateri! — iam scio. quin etiam dilectae virginis ignem aequaevamque facem captus noctesque diesque dissimulas. quonam usque premes urentia pectus vulnera, teque marem — pudet heu! — nec amore probaris ?’ Sic ait; et densa noctis gavisus in umbra tempestiva suis torpere silentia furtis vi potitur votis et toto pectore veros admovet amplexus; vidit chorus omnis ab alto astrorum et tenerae rubuerunt cornua Lunae, illa quidem clamore nemus montemque replevit: sed Bacchi comites, discussa nube soporis, signa choris indicta putant; fragor undique notus tollitur, et thyrsos iterum vibrabat Achilles, ante tamen dubiam verbis solatus amicis: ‘ille ego — quid trepidas? — , genitum quem caerula mater paene Iovi silvis nivibusque immisit alendum