dicor, et orbatus plangit mea funera Chiron? tu nunc tela manu, nostros tu dirigis arcus nutritosque mihi scandis, Patrocle, iugales: ast ego pampineis diffundere brachia thyrsis et tenuare colus — pudet haec taedetque fateri! — iam scio. quin etiam dilectae virginis ignem aequaevamque facem captus noctesque diesque dissimulas. quonam usque premes urentia pectus vulnera, teque marem — pudet heu! — nec amore probaris ?’ Sic ait; et densa noctis gavisus in umbra tempestiva suis torpere silentia furtis vi potitur votis et toto pectore veros admovet amplexus; vidit chorus omnis ab alto astrorum et tenerae rubuerunt cornua Lunae, illa quidem clamore nemus montemque replevit: sed Bacchi comites, discussa nube soporis, signa choris indicta putant; fragor undique notus tollitur, et thyrsos iterum vibrabat Achilles, ante tamen dubiam verbis solatus amicis: ‘ille ego — quid trepidas? — , genitum quem caerula mater paene Iovi silvis nivibusque immisit alendum Thessalicis. nec ego hos cultus aut foeda subissem tegmina, ni primo tu visa in litore: cessi te propter, tibi pensa manu, tibi mollia gesto tympana, quid defles magno nurus addita ponto? probaris P: probabis late MSS. paene Iovi Gustafsson: paene iovis P: Penei E: Peneis late MSS.: Paeoniis conj. Wilamowitz. tu visa E: te vias P: te visa late MSS. quid gemis ingentes caelo paritura nepotes? sed pater — : ante igni ferroque excisa iacebit Scyros et in tumidas ibunt haec versa procellas moenia, quam saevo mea tu conubia pendas funere: non adeo parebimus omnia matri.’