Nereidum tranquilla domus iurandaque nautis insula, ne solum Danaas admitte carinas, ne, precor! hic thiasi tantum et nihil utile bellis, — hoc famam narrare doce — dumque arma parantur Dorica et alternum Mavors interfurit orbem,— cedo equidem — sit virgo pii Lycomedis Achilles.’ Interea meritos ultrix Europa dolores dulcibus armorum furiis et supplice regum conquestu flammata movet; quippe ambit Atrides ille magis, cui nupta domi, facinusque relatu asperat Iliacum: captam sine Marte, sine armis progeniem caeli Spartaeque potentis alumnam, iura fidem superos una calcata rapina, hoc foedus Phrygium, haec geminae commercia terrae? quid maneat populos, ubi tanta iniuria primos degrassata duces? — coeunt gens omnis et aetas: nec tantum exciti, bimari quos Isthmia vallo claustra nec undisonae quos circuit umbo Maleae, sed procul admotas Phrixi qua semita iungi Europamque Asiamque vetat; quasque ordine gentes litore Abydeno maris alligat unda superni. fervet amor belli concussasque erigit urbes, aera domat Temese, quatitur navalibus ora Eubois, innumera resonant incude Mycenae, Pisa novat currus, Nemee dat terga ferarum, Cirrha sagittiferas certat stipare pharetras, Lerna graves clipeos caesis vestire iuvencis. dat bello pedites Aetolus et asper Acarnan, Argos agit turmas, vacuantur pascua ditis Arcadiae, frenat celeres Epiros alumnos,