vidisti modo vela Phrygum: iam mutua iura fallere transmissae pelago didicere carinae.’Accedit dictis pater ingenioque parentis occultum Aeaciden — quis divum fraudibus obstet? — accipit; ultro etiam veneratur supplice dextraet grates electus agit: nec turba piarum Scyriadum cessat nimio defigere visu virginis ora novae, quantum cervice comisque emineat quantumque umeros ac pectora fundat, dehinc sociare choros castisque accedere sacrishortantur, ceduntque loco et contingere gaudent, qualiter Idaliae volucres, ubi mollia frangunt nubila, iam longum caeloque domoque gregatae, si iunxit pinnas diversoque hospita tractu venit avis, cunctae primum mirantur et horrent:mox propius propiusque volant, atque aere in ipso paulatim fecere suam plausuque secundo circueunt hilares et ad alta cubilia ducunt.Digreditur multum cunctata in limine mater, dum repetit monitus arcanaque murmura figitauribus et tacito dat verba novissima vultu, tunc excepta freto longe cervice reflexa abnatat et blandis adfatur litora votis: ‘cara mihi tellus, magnae cui pignora curae depositumque ingens timido commisimus astu,sis felix taceasque, precor, quo more tacebat Creta Rheae: te longus honos aeternaque cingent templa nec instabili fama superabere Delo;et ventis et sacra fretis interque vadosas Cycladas, Aegaeae frangunt ubi saxa procellae,