hanc ubi ducentem longe socia agmina vidit, trux puer et nullo temeratus pectora motu deriguit forisque novum bibit ossibus ignem, nec latet haustus amor, sed fax vibrata medullis in vultus atque ora redit lucemque genarum tingit et impulsum tenui sudore pererrat. deae est Kohlmann: deae ω : deest P.

 lactea Massagetae veluti cum pocula fuscant sanguine puniceo vel ebur corrumpitur ostro: sic variis manifesta notis — palletque rubetque — flamma repens, eat atque ultro ferus hospita sacra dissiciat turbae securus et immemor aevi, ni pudor et iunctae teneat reverentia matris. ut pater armenti quondam ductorque futurus, cui nondum toto peraguntur cornua gyro, cum sociam pastus niveo candore iuvencam aspicit, ardescunt animi primusque per ora spumat amor, spectant hilares obstantque magistri. Occupat arrepto iam conscia tempore mater: hasne inter simulare choros et bracchia ludo ‘nectere, nate, grave est? gelida quid tale sub Ossa Peliacisque iugis? o si mihi iungere curas atque alium portare sinu contingat Achillen!’ mulcetur laetumque rubet visusque protervos obliquat vestesque manu leviore repellit. aspicit ambiguum genetrix cogique volentem iniecitque sinus; tum colla rigentia mollit submittitque graves umeros et fortia laxat bracchia et impexos certo domat ordine crines ac sua dilecta cervice monilia transfert; et picturato cohibens vestigia limbo