tegmina nil nocitura animo, cur ora reducis quidve parant oculi? pudet hoc mitescere cultu? per te, care puer, cognata per aequora iuro, nesciet hoc Chiron,’ sic horrida pectora tractat nequiquam mulcens; obstat genitorque roganti nutritorque ingens et cruda exordia magnae indolis, effrenae tumidum velut igne iuventae si quis equum primis submittere temptet habenis: ille diu campis fluviisque et honore superbo hac Postgate: hae P: has ω .
 nubemque malignam P: numenque malignum ω .

 gavisus non colla iugo, non aspera praebet ora lupis dominique fremit captivus inire imperia atque alios miratur discere cursus. Quis deus attonitae fraudes astumque parenti contulit? indocilem quae mens detraxit Achillem? Palladi litoreae celebrabat Scyros honorum forte diem. placidoque satae Lycomede sorores luce sacra patriis, quae rara licentia, muris exierant dare veris opes divaeque severas fronde ligare comas et spargere floribus hastam, omnibus eximium formae decus, omnibus idem cultus et expleto teneri iam fine pudoris virginitas matura toris annique tumentes, sed quantum virides pelagi venus addita Nymphas obruit, aut umeris quantum Diana relinquit Naidas, effulget tantum regina decori Deidamia chori pulchrisque sororibus obstat, illius et roseo flammatur purpura vultu et gemmis lux maior inest et blandius aurum: atque ipsi par forma deae est, si pectoris angues ponat et exempta pacetur casside vultus.