Non culleum, non serpentes, non
carcerem decrevit memor, non de quo censeret, sed
cui in consilio esset; mollissimo genere poenae
contentum esse debere patrem dixit in filio adulescentulo impulse in id scelus, in quo se, quod proximum
erat ab innocentia, timide gessisset ; debere illum
 ab urbe et a parentis oculis submoveri.
 O dignum,
quem in consilium patres advocarent ! O dignum,
quem coheredem innocentibus liberis scriberent!
Haec clementia principem decet; quocumque
venerit, mansuetiora omnia faciat.

 
Nemo regi tam vilis sit, ut illum perire non
 sentiat, qualiscumque pars imperii est.