<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi1017.phi011.perseus-lat2" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="section" n="3"><p>Claudius animam agere coepit nec invenire exitum poterat.
                    Tum Mercurius, qui semper ingenio eius delectatus esset, unam e tribus Parcis
                    seducit et ait: "Quid, femina crudelissima, hominem miserum torqueri pateris? Nec
                    unquam tam diu cruciatus cesset?<note><hi rend="italics">So MSS: Buecheler</hi>
                        orbem <hi rend="italics">unnecessarily.</hi></note>
                    <pb n="p.374"/> Annus sexagesimus quartus est, ex quo cum anima luctatur. Quid huic
                    et rei publicae invides? Patere mathematicos aliquando verum dicere, qui illum, ex
                    quo princeps factus est, omnibus annis, omnibus mensibus efferunt. Et tamen non est
                    mirum si errant et horam eius nemo novit; nemo enim unquam illum natum putavit. Fac
                    quod faciendum est:<quote rend="blockquote"> Dede neci, melior vacua sine regnet in
                        aula.'"</quote></p><p>Sed Clotho <quote>ego mehercules</quote> inquit <quote>pusillum temporis adicere illi
                    volebam, dum hos pauculos, qui supersunt, civitate donaret (constituerat enim
                    omnes Graecos, Gallos, Hispanos, Britannos togatos videre) sed quoniam placet
                    aliquos peregrinos in semen relinqui et tu ita iubes fieri, fiat.</quote> Aperit
                    tum capsulam et tres fusos profert: unus erat Augurini, alter Babae, tertius
                    Claudii. <quote>Hos</quote> inquit <quote>tres uno anno exiguis intervallis temporum
                        divisos mori iubebo, nec illum incomitatum dimittam. Non oportet enim eum, qui
                        modo se tot milia hominum sequentia videbat, tot praecedentia, tot circumfusa,
                        subito solum destitui. Contentus erit his interim convictoribus.</quote></p><p><quote rend="blockquote"><l>Haec ait et turpi convolvens stamina fuso</l><l>abrupit stolidae regalia tempora vitae.</l><pb n="p.376"/><l>At Lachesis redimita comas, ornata capillos,</l><l>Pieria crinem lauro frontemque coronans,</l><l>candida de niveo subtemina vellere sumit</l><l>felici moderanda manu, quae ducta colorem</l><l>assumpsere novum. Mirantur pensa sorores:</l><l>mutatur vilis pretioso lana metallo,</l><l>aurea formoso descendunt saecula filo.</l><l>Nec modus est illis, felicia vellera ducunt</l><l>et gaudent implere manus, sunt dulcia pensa.</l><l>Sponte sua festinat opus nulloque labore</l><l>mollia contorto descendunt stamina fuso.</l><l>Vincunt Tithoni, vincunt et Nestoris annos.</l><l>Phoebus adest cantuque iuvat gaudetque futuris,</l><l>et laetus nune plectra movet, nune pensa ministrat.</l><l>Detinet intentas cantu fallitque laborem.</l><l>Dumque nimis citharam fraternaque carmina laudant,</l><l>plus solito nevere manus, humanaque fata</l><l>laudatum transcendit opus. <quote>Ne demite, Parcae</quote></l><l>Phoebus ait "vincat mortalis tempora vitae</l><pb n="p.378"/><l>ille, mihi similis vultu similisque decore</l><l>nec cantu nec voce minor. Felicia lassis</l><l>saecula praestabit legumque silentia rumpet.</l><l>Qualis discutiens fugientia Lucifer astra</l><l>aut qualis surgit redeuntibus Hesperus astris,</l><l>qualis cum primum tenebris Aurora solutis</l><l>induxit rubicunda diem, Sol aspicit orbem</l><l>lucidus, et primos a carcere concitat axes:</l><l>talis Caesar adest, talem iam Roma Neronem</l><l>aspiciet. Flagrat nitidus fulgore remisso</l><l>vultus, et adfuso cervix formosa capillo."</l></quote> haec Apollo. At Lachesis, quae et ipsa homini formosissimo faveret, fecit
                illud plena manu, et Neroni multos annos de suo donat. Claudium autem iubent
                    omnes<quote rend="blockquote"><l><foreign xml:lang="grc">χαίροντας, εὐφημοῦντας ἐκπέμπειν δόμων.</foreign><note>A fragment from the Cresphontes of Euripides (Nauck, 452).</note></l></quote> Et ille quidem animam ebulliit, et ex eo desiit vivere videri. Exspiravit
                autem dum comoedos audit, ut scias me non sine causa illos timere. Ultima vox eius
                haec inter homines audita est, cum maiorem sonitum<pb n="p.380"/> emisisset illa
                    parte, qua facilius loquebatur: <quote>vae me, puto, concacavi me.</quote> Quod an
                fecerit, nescio: omnia certe concacavit.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="5"><p>Quae in terris postea sint acta, supervacuum est
                referre. Scitis enim optime, nec periculum est ne excidant memoriae quae gaudium
                publicum impresserit: nemo felicitatis suae obliviscitur. In caelo quae acta sint,
                audite: fides penes auctorem erit. Nuntiatur Iovi venisse quendam bonae staturae,
                bene canum; nescio quid ilium minari, assidue enim caput movere; pedem dextrum
                trahere. Quaesisse se, cuius nationis esset: respondisse nescio quid perturbato sono
                et voce confusa; non intellegere se linguam eius, nec Graecum esse nec Romanum nec
                ullius gentis notae. Tum Iuppiter Herculem, qui totum orbem terrarum pererraverat et
                nosse videbatur omnes nationes, iubet ire et explorare, quorum hominum esset. Tum
                Hercules primo aspectu sane perturbatus est, ut qui etiam non omnia monstra
                timuerit. Ut vidit novi generis faciem, insolitum incessum, vocem nullius terrestris
                animalis sed qualis esse marinis beluis solet, raucam et implicatam, putavit sibi
                tertium decimum laborem venisse. Diligentius intuenti visus est quasi homo. Accessit
                itaque et quod facillimum fuit Graeculo, ait:<quote rend="blockquote"><l><foreign xml:lang="grc">τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν, πόθι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες;</foreign></l></quote>
                <pb n="p.382"/> Claudius gaudet esse illic philologos homines, sperat futurum
                aliquem historiis suis locum. Itaque et ipse Homerico versu Caesarem se esse
                significant ait:</p><quote rend="blockquote"><l><foreign xml:lang="grc">Ἰλιόθεν με φέρων ἄνεμος Κικόνεσσι πέλασσεν.</foreign></l></quote><p>Erat autem sequens versus verior, aeque Homericus:</p><quote rend="blockquote"><l><foreign xml:lang="grc">ἔνθα δʼ ἐγὼ πόλιν ἔπραθον, ὤλεσα δʼ αὐτούς.</foreign></l></quote><p>Et imposuerat Herculi minime vafro,
</p></div></div></body></text></TEI>