cara marito partu que potens? eadem famulo subiecta suo cecidit diri militis ense. quid cui licuit regnum in caelum sperare, parens tanta Neronis? non funesta violata manu remigis ante, mox et ferro lacerata diu saevi iacuit victima nati? Oct. Me quoque tristes mittit ad umbras ferus et manes ecce tyrannus, quid iam frustra miseranda moror? rapite ad letum quis ius in nos Fortuna dedit, testor superos— quid agis, demens? parce precari quis invisa es numina divum. Tartara testor Erebique deas scelerum ultrices et te. genitor, dignum tali morte et poena: non invisa est mors ista mihi. armate ratem, date vela fretis ventisque petat puppis rector Pandatariae litora terrae. Chor. Leues aurae zephyrique leves, tectam quondam nube aetheria qui vexistis raptam saevae virginis aris Iphigeniam, hanc quoque tristi procul a poena portate, precor, templa ad Triviae.