coniugis ora, non invisos intrare mihi thalamos famulae; soror Augusti, non uxor ero. absint tantum tristes poenae letique metus. scelerum diri, miseranda, viri potes hoc demens sperare memor? hos ad thalamos servata diu victima tandem funesta cades. sed quid patrios saepe penates respicis udis confusa genis? propera tectis efferre gradus, linque cruentam principis aulam. Chor. En illuxit suspecta diu, fama totiens iactata dies: cessit thalamis Claudia diri pulsa Neronis, quos iam victrix Poppaea tenet, cessat pietas dum nostra gravi compressa metu segnisque dolor. ubi Romani vis est populi, fregit claros quae saepe duces, dedit in victae leges patriae, fasces dignis civibus olim, iussit bellum pacemque, feras gentes domuit, captos reges carcere clausit? gravis en oculis undique nostris iam Poppaeae fulget imago,