superbus aulam, limen armatae ducis servent cohortes, mittat immensas opes exhaustus orbis, supplices dextram petant Parthi cruentam, regna divitias ferant: veniet dies tempusque quo reddat sui3 animam nocentem sceleribus, iugulum hostibus desertus ac destructus et cunctis egens. heu, quo labor, quo vota ceciderant mea? quo te furor provexit attonitum tuus et fata, nate, cedat ut tantis malis genetricis ira quae tuo scelere occidit? utinam antequam te parvulum in lucem edidi aluique, saevae nostra lacerassent ferae viscera: sine ullo scelere, sine sensu innocens meus occidisses; iunctus atque haerens mihi semper quietam cerneres sedem inferum, proavos patremque, nominis magni viros, quos nunc pudor luctusque perpetuus manet ex te, nefande, meque quae talem tuli. quid tegere cesso Tartaro vultus meos, noverca coniunx mater infelix meis? Octavia Chorus Parcite lacrimis urbis festo laetoque die, ne tantus amor nostrique favor principis acres suscitet iras vobisque ego sim causa malorum, non hoc primum pectora vulnus mea senserunt: graviora tuli; dabit hic nostris finem curis vel morte dies: non ego saevi cernere cogar