virtute caelum, divus Augustus, viros quot interemit nobiles, iuvenes senes sparsos per orbem, cum suos mortis metu fugerent penates et trium ferrum ducum, tabula notante deditos tristi neci! exposita rostris capita caesorum patres videre maesti, flere nec licuit suos, non gemere dira tabe polluto foro, stillante sanie per putres vultus gravi. nec finis hic cruoris aut caedis stetit: pavere volucres et feras saevas diu tristes Philippi, † hausit et Siculum mare classes virosque † saepe cedentes suos. concussus orbis viribus magnis ducum: superatus acie puppibus Nilum petit fugae paratis, ipse periturus brevi: hausit cruorem incesta Romani ducis Aegyptus iterum; nunc leves umbras tegit. illic sepultum est impie gestum diu civile bellum, condidit tandem suos iam fessus enses victor hebetatos feris vulneribus, et continuit imperium metus. armis fideque militis tutus fuit, pietate nati factus eximia deus, post fata consecratus et templis datus. nos quoque manebunt astra, si saevo prior ense occuparo quicquid infestum est mihi dignaque nostram subole fundaro domum. Sen. Implebit aulam stirpe caelesti tuam generata divo Claudiae gentis decus,