modo trepidus idem refugit in thalamos meos persequitur hostis atque inhaerenti mihi violentus ensem per latus nostrum rapit. tunc tremor et ingens excutit somnos pavor renovatque luctus et metus miserae mihi. adice his superbam paelicem, nostrae domus spoliis nitentem”, cuius in munus suam Stygiae parentem natus imposuit rati, quam dira post naufragia superato mari ferro interemit saevior pelagi fretis: quae spes salutis post nefas tantum mihi? inimica victrix imminet thalamis meis odioque nostri flagrat et pretium stupri iustae maritum coniugis poscit caput. emergere umbris et fer auxilium tuae natae invocanti, genitor, aut Stygios sinus tellure rupta pande, quo praeceps ferar. Nvtr. Frustra parentis invocas manes tui, miseranda, frustra, nulla cui prolis suae manet inter umbras cura: qui nato suo praeferre potuit sanguine alieno satum genitamque fratris coniugem pactus sibi toris nefandis flebili iunxit face. hinc orta series facinorum: caedes, doli, regni cupido, sanguinis clari sitis; mactata soceri concidit thalamis gener victima, tuis ne fieret hymenaeis potens. pro facinus ingens! feminae est munus datus Silanus et cruore foedavit suo patrios penates,-criminis ficti reus.