emitte telum quale in errantem priusPhaethonta missum est: perdidi in solo Herculeet ipsa populos, quid rogas telum deos? iam parce socero: coniugem Alcidae necemoptare pudeat: haec erit voto manus,a me petatur; occupa ferrum ocius.cur deinde ferrum? quicquid ad mortem trahittelum est abunde: rupe ab aetheria ferar. haec, haec renatum prima quae poscit diem,Oeta eligatur, corpus hinc mitti placet;abrupta cautes scindat et partem meiferat omne saxum, pendeant lacerae manustotumque rubeat asperi montis latus. levis una mors est— levis? at extendi potest.eligere nescis, anime, cui telo incubes;utinam esset, utinam fixus in thalamis meisHerculeus ensis: huic decet ferro inmori.una perire dextera nobis sat est? coite, gentes, saxa et immensas facesiaculetur orbis, nulla nunc cesset manus,corripite tela, vindicem vestram abstuli:impune saevi sceptra iam reges gerent,impune iam nascetur indomitum malum; repetentur arae cernere assuetae hostiamsimilem colenti: sceleribus feci viam,ego vos tyrannis regibus monstris ferissaevisque rapto vindice opposui deis.cessas, Tonantis socia? non spargis facem imitata fratrem et mittis ereptam Iovimeque ipsa perdis? laus tibi erepta incluta est,