Quem nec noverca potuit, hunc perimes virum? Dei. Caelestis ira quos premit, miseros facit: humana nullos, Nvt. Parce, miseranda, et time. Dei. Contempsit omnes ille qui mortem prius; libet ire in enses. Nvt. Maior admisso tuus, alumna, dolor est; culpa par odium exigat. cur saeva modicis statuis? ut laesa es, dole. Dei. Leve esse credis paelicem nuptae malum? quicquid dolorem pascit, hoc nimium puta. Nvt. Amorne clari fugit Alcidae tibi? Dei. Non fugit, altrix, remanet et penitus sedet fixus medullis, crede; sed magnus dolor iratus amor est. Nvt. Artibus magicis fere coniugia nuptae precibus admixtis ligant. vernare iussi frigore in medio nemus missumque fulmen stare; concussi fretum cessante Tento, turbidum explicui mare et sicca tellus fontibus patuit novis; habuere motum saxa. discussi fores umbrasque Ditis, et mea iussi prece manes locuntur. tacuit infernus canis; nox media solem vidit et noctem dies: mare terra caelum et Tartarus servit mihi nihilque leges ad meos cantus tenet: flectemus illum, carmina invenient iter. Dei. Quas Pontus herbas generat aut quas Thessala sub rupe Pindus alit: ubi inveniam malum