o quanta, Titan, ad nihil moles abit; anilis, heu me, recipit Alciden sinus, hic tumulus illi est: ecce vix totam Hercules complevit urnam; quam leve est pondus mihi, cui totus aether pondus incubuit leve. ad Tartara olim regnaque, o nate, ultima rediturus ibas— quando ab inferna Styge remeabis iterum? non ut et spolium trahas rursusque Theseus debeat lucem tibi— sed quando solus? mundus impositus tuas compescet umbras teque Tartareus canis inhibere poterit? quando Taenarias fores pulsabis. aut quas mater ad fauces agar qua mors aditur? vadis ad manes iter habiturus unum. quid diem questu tero? quid misera duras vita? quid lucem tenes? quem parere rursus Herculem possum Iovi? quis me parentem natus Alcmenen suam tantus vocabit? o nimis felix nimis, Thebane coniunx, Tartari intrasti loca