qualis per urbes duxit Argolicas canem, cum victor Erebi Dite contempto redit tremente fato, talis incubuit rogo. quis sic triumphans laetus in curru stetit victor? quis illo gentibus voltu dedit leges tyrannus? quanta pax habitum tulit! haesere lacrimae, cecidit impulsus dolor nobis quoque ipsis, nemo periturum ingemit: iam flere pudor est; ipsa quam sexus iubet maerere,, siccis haesit Alcmene genis stetitque nato paene iam similis parens. Chor. Nullasne in astra misit ad superos preces arsurus aut in vota respexit Iovem? Nvnt. Iacuit sui securus et caelum intuens quaesivit oculis, parte an ex aliqua pater despiceret illum, tum manus tendens ait: ' quacumque parte prospicis natum pater, te te precor, cui nocte commissa dies quievit unus. si meas laudes canit utrumque Phoebi litus et Scythiae genus et omnis ardens ora quam torret dies. si pace tellus plena, si nullae gemunt urbes nec aras impias quisquam inquinat, si scelera desunt, spiritum admitte hunc precor in astra, non me mortis infernae locus nec maesta nigri regna conterrent Iovis, sed ire ad illos umbra, quos vici, deos, pater, erubesco, nube discussa diem pande, ut deorum voltus ardentem Herculem spectet; licet tu sidera et mundum neges,