Sator deorum, cuius excussum manuutraeque Phoebi sentiunt fulmen domus,secure regna— protuli pacem tibi,quacumque Nereus porrigi terras vetat,non est tonandum: perfidi reges iacent, saevi tyranni, fregimus quicquid fuittibi fulminandum. sed mihi caelum, parens,adhuc negatur? parui certe Ioveubique dignus teque testata est meumpatrem noverca, quid tamen nectis moras? numquid timemur? numquid impositum sibinon poterit Atlas ferre cum caelo Herculem?quid astra, genitor, quid negas? mors me tibicerte remisit, omne concessit malumquod terra genuit, pontus aer inferi: nullus per urbes errat Arcadias leo,Stymphalis icta est, Maenali nulla est fera;sparsit peremptus aureum serpens nemuset hydra vires posuit et notos Hebrocruore pingues hospitum fregi greges hostisque traxi spolia Thermodontiae.vidi silentum fata nec tantum redi,sed trepidus atrum Cerberum vidit dieset ille solem, nullus Antaeus Libysanimam resumit, cecidit ante aras suas Busiris, una est Geryon sparsus manutaurusque populis horridus centum pavor.quodcumque tellus genuit infesta occiditmeaque fusum est dextera: iratis deisnon licuit esse. si negat mundus feras,