tibi subtrahetur. ora quae exoptas dabo totumque turba iam sua implebo patrem, satiaberis, ne metue. nunc mixti meis iucunda mensae sacra iuvenilis colunt; sed accientur. poculum infuso cape gentile Baccho, Thy. Capio fraternae dapis donum, paternis vina libentur deis. tunc hauriantur. sed quid hoc? nolunt manus parere, crescit pondus et dextram gravat; admotus ipsis Bacchus a labris fugit circaque rictus ore decepto fluit et ipsa trepido mensa subsiluit solo. vix lucet ignis; ipse quin aether gravis inter diem noctemque desertus stupet, quid hoc? magis magisque concussi labant convexa caeli; spissior densis coit caligo tenebris noxque se in noctem abdidit; fugit omne sidus, quicquid est, fratri precor gnatisque parcat, omnis in vile hoc caput abeat procella, redde iam gnatos mihi! Atr. Reddam, et tibi illos nullus eripiet dies. Thy. Quis hic tumultus viscera exagitat mea? quid tremuit intus? sentio impatiens onus meumque gemitu non meo pectus gemit, adeste, nati, genitor infelix vocat, adeste. visis fugiet hic vobis dolor— unde obloquuntur? Atr. Expedi amplexus pater: «venere, gnatos ecquid agnoscis tuos?