pingui madidus crinis amomo inter subitos stetit horrores, imber vultu nolente cadit, venit in medias voces gemitus, maeror lacrimas amat assuetas, flendi miseris dira cupido est. libet infaustos mittere questus, libet et Tyrio saturas ostro rumpere vestes, ululare libet. Mittit luctus signa futuri mens, ante sui praesaga mali: instat nautis fera tempestas, cum sine vento tranquilla tument. Quos tibi luctus quosve tumultus fingis, demens? credula praesta pectora fratri: iam, quicquid id est, vel sine causa vel sero times. Nolo infelix, sed vagus intra terror oberrat, subitos fundunt oculi fletus, nec causa subest, dolor an metus est? an habet lacrimas magna voluptas? Atreus Thyestes Atr. Festum diem, germane, consensu pari celebremus: hic est, sceptra qui firmet mea solidamque pacis alliget certae fidem. Thy. Satias dapis me nec minus Bacchi tenet, augere cumulus hic voluptatem potest, si cum meis gaudere felici datur. Atr. Hic esse natos crede in amplexu patris, hic sunt eruntque; nulla pars prolis tuae