ne fatali cuncta ruina quassata labent iterumque, deos hominesque premat deforme chaos, iterum terras et mare cingens et vaga picti sidera mundi natura tegat. non aeternae facis exortu dux astrorum saecula ducens dabit aestatis brumaeque notas, non Phoebeis obvia flammis dement nocti Luna timores vincetque sui fratris habenas, curro brevius limite currens; ibit in unum congesta sinum turba deorum, hic qui sacris pervius astris secat obliquo tramite zonas flectens longos signifer annos, lapsa videbit sidera labens; hic qui nondum vere benigno reddit Zephyro- vela tepenti, Aries praeceps ibit in undas, per quas pavidam vexerat Hellen; hic qui nitido Taurus cornu praefert Hyadas, secum Geminos trahet et curvi bracchia Cancri; Leo flammiferis aestibus ardens iterum e caelo cadet Herculens, cadet in terras Virgo relictas iustaeqne cadent pondera Librae