et eminentem civitas humilis tremit nec fulget altis splendidum tectis ebur somnosque non defendit excubitor meos; non classibus piscamur et retro mare iacta fugamus mole nec ventrem improbum alimus tributo gentium, nullus mihi ultra Getas metatur et Parthos ager; non ture colimur nec meae excluso Iove ornantur arae; nulla culminibus meis imposita nutat silva nec fumant manu succensa multa stagna nec somno dies Bacchoque nox iungenda pervigil! datur: sed non timemur, tuta sine telo est domus rebusque parvis magna praestatur quies— immane regnum est posse sine regno pati. Tant. Nec abnuendum, si dat imperium deus, nec appetendum est: frater ut regnes rogat. Thy. Rogat? timendum est. errat hic aliquis dolus. Tant. Redire pietas unde submota est solet reparatque vires iustus amissas amor. Thy. Amat Thyesten frater? aetherias prius perfundet Arctos pontus et Siculi rapax consistet aestus unda et Ionio seges matura pelago surget et lucem dabit nox atra terris, ante cum flammis aquae. cum morte vita. cum mari ventus fidem foedusque iungent. Tant. Quam tamen fraudem times? Thy. Omnem: timori quem meo statuam modum? tantum potest quantum odit.