remeasse laetor vulnus et regni grave lugere cogor, redde iam Grais, pater altisona quatiens regna, placatos deos. nunc omne laeta fronde veletur caput, sacrifiea dulces tibia effundat modos et nivea magnas victima ante aras cadat Sed ecce. turba tristis in comptae comas Iliades adsunt, quas super celso gradu effrena Phoebas entheas laurus quatit. Chorus Iliadum Cassandra Heu quam dulce malum mortalibus additum vitae diras amor, cum pateat malis effugium et miseros libera mors vocet portus aeterna placidus quiete, nullus hunc terror nec impotentia procella Fortunae movet aut iniqui flamma Tonantis. Perrumpet omne servitium contemptor levium deorum, qui vultus Acherontis atri, qui Styga tristem non tristis videt audetque vitae ponere finem. Alta pax nullos civium coetus timet aut minaces victoris iras, non maria asperis insana coris, non acies feras pulvereamve nubem motam barbaricis equitum catervis; non urbe cum tota populos cadentes, hostica muros populari te flamma, indoinitumve bellum: