id esse regni maximum pignus putant, si quicquid aliis non licet solis licet. Clyt. Ignovit Helenae: iuncta Menelao redit quae Europam et Asiam paribus afflixit malis. Aeg. Sed nulla Atriden Venere furtiva abstulit nec cepit animum coniugi obstrictum suae. iam crimen ille quaerit et causas parat. nil esse crede turpe commissum tibi: quid honesta prodest vita, flagitio vacans? ubi dominus odit fit nocens, non quaeritur. Spartamne repetes spreta et Eurotan tuum patriasque sedes profuga? non dant exitum repudia regum, spe metus falsa levas. Clyt. Delicta novit nemo nisi fidus mea. Aeg. Non intrat umquam regium limen fides. Clyt. Opibus merebor, ut fidem pretio obligem. Aeg. Pretio parata vincitur pretio fides. Clyt. Surgit residuus pristinae mentis pudor— quid obstrepis? quid voce blandiloqua mala consilia dictas? scilicet nubet tibi, regum relicto rege, generosa exuli? Aeg. Et cur Atrida videor inferior tibi, gnatus Thyestae? Clyt. Si parum est, adde et nepos. Aeg. Auctore Phoebo gignor: haud generis pudet. Clyt. Phoebum nefandae stirpis auctorem vocas, quem nocte subita frena revocantem sua caelo expulistis? quid deos probro addimus? subripere doctus fraude genialis toros, quem Venere tantum scimus inlicita virum,