non populus aeger et relucentes rogi: inter ruentis Graeciae stragem ultimam sine hoste victus marcet ac Veneri vacat reparatque amores; neve desertus foret a paelice umquam barbara caelebs torus, ablatam Achilli diligit Lyrnesida, nec rapere puduit e sinu avulsam viri— en Paridis hostem, nunc novum vulnus gerens amore Phrygiae vatis incensus furit, et post tropaea Troica ac versum Ilium captae maritus remeat et Priami gener. Accingere, anime: bella non levia apparas. scelus occupandum est. pigra, quem expectas diem? Pelopia Phrygiae sceptra dum teneant nurus? an te morantur virgines viduae domi patrique Orestes similis? horum te mala ventura moveant, turbo quis rerum imminet: quid, misera, cessas? en adest gnatis tuis furens noverca, per tuum, si aliter nequit, latus exigatur ensis et perimat duos. misce cruorem, perde pereundo virum: mors misera non est commori cum quo velis. Nvtr. Regina, frena temet et siste impetus et quanta temptes cogita: victor venit Asiae ferocis, ultor Europae, trahit captiva Pergama et diu victos Phrygas; hunc fraude nunc conaris et furto aggredi, quem non Achilles ense violavit fero, quamvis procacem torvus armasset manum, non melior Aiax morte decreta furens,