ferrum, venena; vel Mycenaeas domos coniuncta socio profuge furtiva rate— quid timida loqueris furta et exilium et fugas? soror ista fecit; te decet maius nefas. Nvtr. Regina Danaum et inclitum Ledae genus, quid tacita versas quidve consilii impotens tumido feroces impetus animo geris? licet ipsa sileas, totus in vultu est dolor. proin quicquid est, da tempus ac spatium tibi: quod ratio non quit saepe sanavit mora. Clyt. Maiora cruciant quam ut moras possim pati; flammae medullas et cor exurunt meum, mixtus dolori subdidit stimulos timor, invidia pulsat pectus; hinc animum iugo premit cupido turpis et vinci vetat: et inter istas mentis obsessae faces, fessus quidem et devinctus et pessumdatus, pudor rebellat. fluctibus variis agor, ut cum hinc profundum ventus, hinc aestus rapit, incerta dubitat unda cui cedat malo. proinde omisi regimen e manibus meis: quocumque me ira, qua dolor, quo spes feret, hoc ire pergam; fluctibus dedimus ratem: ubi animus errat, optimum est casum sequi. Nvtr. Caeca est temeritas quae petit casum ducem. Clyt. Cui ultima est fortuna, quid dubiam timet? Nvtr. Tuta est latetque culpa, si pateris, tua. Clyt. Perlucet omne regiae vitium domus. Nvtr. Piget prioris et novum crimen struis? Clyt. Res est profecto stulta nequitiae modus.