mobilis ordo: multis ipsum metuisse nocet, multi ad fatum venere suum dum fata timent. Sonuere fores atque ipse suum. duce non ullo molitur iter luminis orbus. Oedipus Chorus Iocasta Bene habet, peractum est: iusta persolvi patri, iuvant tenebrae, quis deus tandem mihi placatus atra nube perfundit caput? quis scelera donat? conscium evasi diem. nil, parricida, dexterae debes tuae: lux te refugit, vultus Oedipodam hic decet. Chor. En ecce, rapido saeva prosiluit gradu Iocasta vaecors, qualis attonita et furens Cadmea mater abstulit gnato caput sensitque raptum, dubitat afflictum alioqui, cupit pavetque. iam malis cessit pudor, set haeret ore prima vox. ioc. Quid te vocem? gnatumue? dubitas? gnatus es: gnatum pudet? invite loquere gnate— quo avertis caput vacuosque vultus? Oed. Quis frui tenebris vetat? quis reddit oculos? matris, en matris sonus! perdidimus operam, congredi fas amplius haut est. nefandos dividat vastum mare dirimatque tellus abdita et quisquis sub hoc in alia versus sidera ac solem avium dependet orbis alterum ex nobis ferat. Ioc. Fati ista culpa est: nemo fit fato nocens. Oed. Iam parce verbis, mater, et parce auribus: