Odia qui nimium timet regnare nescit: regna custodit metus. Cr. Qui sceptra duro saevus imperio regit, timet timentes: metus in auctorem redit. Oed. Servate sontem saxeo. inclusum specu, ipse ad penates regios referam gradum. Chorus Non tu tantis causa periclis, non hinc Labdacidos petunt fata, sed veteres deum irae secuntur: Castalium nemus umbram Sidonio praebuit hospiti lavitque Dirce Tyrios colonos, ut primum magni natus Agenoris fessus per urbem furta sequi Iovis, sub nostra pavidus constitit arbore praedonem venerans suum monituque Phoebi iussus erranti comes ire vaccae, quam non flexerat vomer aut tardi iuga curva plaustri, deseruit fugas nomenque genti inauspicata de bove tradidit. Tempore ex illo nova monstra semper protulit tellus: aut anguis imis vallibus editus annosa supra robora sibilat superatque pinus: supra Chaonias celsior arbores erexit caeruleum caput, cum maiore sui parte recumberet; aut feta tellus impio partu