agite exulem quocumque funesto gradu; solum relinquat: vere florifero virens reparabit herbas, spiritus puros dabit vitalis aura, veniet et silvis decor; Letum Luesque, Mors Labor Tabes Dolor, comitatus illo dignus, excedent simul; et ipse rapidis gressibus sedes volet effugere nostras, sed graves pedibus moras addam et tenebo: reptet incertus viae, baculo senili triste praetemptans iter: eripite terras, auferam caelum pater.' Oed. Et ossa et artus gelidus invasit tremor; quicquid timebam facere fecisse arguor— tori iugalis abnuit Merope nefas, sociata Polybo; sospes absolvit manus Polybus meas: uterque defendit parens caedem stuprumque. quis locus culpae est super? multo ante Thebae Laium amissum gemunt, Bocota gressu quam meo tetigi loca. falsusne senior an deus Thebis gravis?— iam iam tenemus callidi socios doli: mentitur ista praeferens fraudi deos vates, tibique sceptra despondet mea. Cr. Egone ut sororem regia expelli velim? si me fides sacrata cognati laris non contineret in meo certum statu: tamen ipsa me fortuna terreret nimis sollicita semper, liceat hoc tuto tibi exuere pondus nec recedentem opprimat: iam te minore tutior pones loco.