Pentheus tenetque saevus etiam nunc minas, tandem, vocatus saepe pudibundum extulit caput atque ab omni dissidet turba procul celatque semet (instat et Stygias preces geminat sacerdos, donec in apertum efferat vultus opertos) Laius— fari horreo: stetit per artus sanguine effuso horridus, paedore foedo squalidam obtectus comam, et ore rabido fatur: 'O Cadmi effera, cruore semper laeta cognato domus, vibrate thyrsos, enthea gnatos manu lacerate potius— maximum Thebis scelus maternus amor est. patria, non ira deum sed scelere raperis: non gravi flatu tibi luctificus Auster nec parum pluvio aethere satiata tellus halitu sicco nocet, sed rex cruentus, pretia qui saevae necis sceptra et nefandos occupat thalamos patris egitque in ortus semet et matri impios fetus regessit, quique, vix mos est feris, fratres sibi ipse genuit— implicitum malum magisque monstrum Sphinge perplexum sua. invisa proles: sed tamen peior parens quam gnatus, utero rursus infausto gravis. te, te cruenta sceptra qui dextra geris, te pater inultus urbe cum tota petam et mecum Erinyn pronubam thalami traham, traham sonantis verbera, incestam domum vertam et penates impio Marte obteram. proinde pulsum finibus regem ocius