properatque ut alium repetat in eundem rogum,quin luctu in ipso luctus exoritur novusnovaeque circa funus exsequiae cadunt,tum propria flammis corpora alienis cremant;diripitur ignis: nullus est miseris pudor. non ossa tumuli sancta discreti tegunt:arsisse satis est— pars quota in cineres abit?dest terra tumulis, iam rogos silvae negant,non vota, non ars ulla correptos levant:cadunt medentes, morbus auxilium trahit. Adfusus aris supplices tendo manusmatura poscens fata, praecurram ut priorpatriam ruentem neve post omnis cadamfiamque regni funus extremum mei.o saeva nimium numina, o fatum grave! negatur uni nempe in hoc populo mihimors tam parata? sperne letali manucontacta regna, linque lacrimas, funera,tabifica caeli vitia quae tecum invehisinfaustus hospes, profuge iamdudum ocius — vel ad parentes.Ioc.Quid iuvat, coniunx, malagravare questu? regium hoc ipsum reor:adversa capere, quoque sit dubius magisstatus et cadentis imperi moles labet,hoc stare certo pressius fortem gradu; haud est virile terga Fortunae dare.Oed.Abest pavoris crimen ac probrum procul,virtusque nostra nescit ignavos metus:si tela contra stricta, si vis horrida