Coacta verba placidus accipias precor. Oed. Vlline poena vocis expressae fuit? Cr. Est procul ab urbe lucus ilicibus niger, Dircaea circa vallis inriguae loca. cupressus altis exerens silvis caput virente semper alligat trunco nemus, curvosque tendit quercus et putres situ annosa ramos: huius abrupit latus edax vetustas; illa, iam fessa cadens radice, fulta pendet aliena trabe, amara bacas laurus et tiliae leves et Paphia myrtus et per immensum mare motura remos alnus et Phoebo obvia enode Zephyris pinus opponens latus: medio stat ingens arbor atque umbra gravi silvas minores urguet et magno ambitu diffusa ramos una defendit nemus, tristis sub illa, lucis et Phoebi inscius, restagnat umor frigore aeterno rigens; limosa pigrum circumit fontem palus. Huc ut sacerdos intulit senior gradum, haut est moratus: praestitit noctem locus, tum effossa tellus, et super rapti rogis iaciuntur ignes, ipse funesto integit vates amictu corpus et frondem quatit, lugubris imos palla perfundit pedes, squalente cultu maestus ingreditur senex, mortifera canam taxus adstringit comam. nigro bidentes vellere atque atrae boves intro trahuntur, flamma praedatur dapes,