quatiunt novusque prosilit venis cruor. cor marcet aegrum penitus ac mersum latet liventque venae; magna pars fibris abest et felle nigro tabidum spumat iecur, ac (semper omen unico imperio grave) en capita paribus bina consurgunt toris; sed utrumque caesum tenuis abscondit caput membrana: latebram rebus occultis negans hostile valido robore insurgit latus septemque venas tendit; has omnis retro prohibens reverti limes oblicus secat. mutatus ordo est, sede nil propria iacet, sed acta retro cuncta: non animae capax in parte dextra pulmo sanguineus iacet, non laeva cordi regio, non molli ambitu omenta pingues visceri obtendunt sinus: natura versa est, nulla lex utero manet, scrutemur, unde tantus hic extis rigor. quod hoc nefas? conceptus innuptae bovis.. nec more solito positus alieno in loco, implet parentem; membra cum gemitu movet, rigore tremulo debiles artus micant; infecit atras lividus fibras cruor temptantque turpes mobilem trunci gradum, et inane surgit corpus ac sacros petit cornu ministros; viscera effugiunt manum. neque ista, quae te pepulit, armenti gravis vox est nec usquam territi resonant greges: immugit aris ignis et trepidant foci. Oed. Quid ista sacri signa terrifici ferant