cessat irati fremitus leonis, nulla villosis feritas in ursis; perdidit pestem latebrosa serpens: aret et sicco moritur veneno. Non silva sua decorata coma fundit opacas montibus umbras, non rura virent ubere glebae, non plena suo vitis Baccho bracchia curvat: omnia nostrum sensere malum. Rupere Erebi claustra profundi turba sororum face Tartarea Phlegethonque suam mutat ripam: miscuit undis Styga Sidoniis. Mors atra avidos oris hiatus pandit et omnis explicat alas; quique capaci turbida cumba flumina servat durus senio navita crudo vix assiduo bracchia conto lassata refert, fessus turbam vectare novam. quin Taenarii vincula ferri rupisse canem fama et nostris errare locis, mugisse solum, vaga per lucos simulacra virum * maiora viris, bis Cadmeum nive discussa tremuisse nemus, bis turbatam sanguine Dircen, nocte silenti