Proloquere quae sors aggravet quassam domum. Nvnt. Hippolytus, heu me, flebili leto occubat. Thes. Gnatum parens obisse iam pridem scio: nunc raptor obiit, mortis effare ordinem. Nvnt. Vt profugus urbem liquit infesto gradu celerem citatis passibus cursum explicans, celso sonipedes ocius subigit iugo et ora frenis domita substrictis ligat. tum multa secum effatus et patrium solum abominatus saepe genitorem ciet acerque habenis lora permissis quatit: cum subito vastum tonuit ex alto mare crevitque in astra, nullus inspirat salo ventus, quieti nulla pars caeli strepit placidumque pelagus propria tempestas agit. non tantus Auster Sicula disturbat freta nec tam furens Ionius exsurgit sinus regnante Coro, saxa cum fluctu tremunt et cana summum spuma Leucaten ferit. consurgit ingens pontus in vastum aggerem, tumidumque monstro pelagus in terras ruit. nec ista ratibus tanta construitur lues: terris minatur; fluctus haud cursu levi provolvitur: nescio quid onerato sinu gravis unda portat, quae novum tellus caput ostendit astris? Cyclas exoritur nova? latuere rupes numine Epidauri dei et scelere petrae nobiles Scironides et quae duobus terra comprirnitur fretis. haec dum stupentes quaerimus, totum en mare