post te furentes, sceleribus poenas dabis. profugum per omnis pertinax latebras premam: longinqua clausa abstrusa diversa invia emetiemur, nullus obstabit locus: scis unde redeam, tela quo mitti haud queunt, huc vota mittam, genitor aequoreus dedit ut vota prono terna concipiam deo. et invocata munus hoc sanxit Styge. En perage donum triste, regnator freti! non cernat ultra lucidum Hippolytum diem adeatque manes iuvenis iratos patri, fer abominandam nunc opem gnato, parens: numquam supremum numinis munus tui consumeremus. magna ni premerent mala: inter profunda Tartara et Ditem horridum et imminentes regis inferni minas, voto peperci: redde nunc pactam fidem, genitor, moraris? cur adhuc undae silent? nunc atra ventis nubila impellentibus subtexe noctem, sidera et caelum eripe, effunde pontum, vulgus aequoreum cie fluctusque ab imo tumidus Oceano voca. Chorus O magna parens, Natura, deum tuque igniferi rector Olympi, qui sparsa cito sidera mundo cursusque vagos rapis astrorum celerique polos cardine versas, cur tanta tibi cura perennes agitare vias aetheris alti, ut nunc canae frigora brumae