O magna vasti Creta dominatrix freti, cuius per omne litus innumerae rates tenuere † pontum quicquid Assyria tenus tellure Nereus pervius rostris secat, cur me in penates obsidem invisos datam hostique nuptam degere aetatem in malis lacrimisque cogis? profugus en coniunx abest praestatque nuptae quam solet Theseus fidem, fortis per altas invii retro lacus vadit tenebras miles audacis proci, solio ut revulsam regis inferni abstrahat; pergit furoris socius, haud illum timor pudorque tenuit— stupra et illicitos toros Acheronte in imo quaerit Hippolyti pater. Sed maior alius incubat maestae dolor, non. me quies nocturna, non altus sopor solvere curis: alitur et crescit malum et ardet intus qualis Aetnaeo vapor exundat antro. Palladis telae vacant et inter ipsas pensa labuntur manus; non colere donis templa votivis libet. non inter aras. Atthidum mixtam choris. iactare tacitis conscias sacris faces, nec adire castis precibus aut ritu pio adiudicatae praesidem terrae deam: iuvat excitatas consequi cursu feras et rigida molli gaesa iaculari manu. Quo tendis. anime? quid furens saltus amas? fatale miserae matris agnosco malum: peccare noster novit in silvis amor.