iterum, superbe, genibus advolvor tuis. Hipp. Procul impudicos corpore a casto amove tactus— quid hoc est? etiam in amplexus ruit? stringatur ensis, merita supplicia exigat. en impudicum crine contorto caput laeva reflexi: iustior numquam focis datus tuis est sanguis, arquitenens dea. Ph. Hippolyte, nunc me compotem voti facis: sanas furentem. maius hoc voto meo est, salvo ut pudore manibus immoriar tuis. Hipp. Abscede, vive ne quid exores, et hic contactus ensis deserat castum latus. quis eluet me Tanais aut quae barbaris Maeotis undis Pontico incumbens mari? non ipse toto magnus Oceano pater tantum expiarit sceleris, o silvae, o ferae! Nvtr. Deprensa culpa est. anime, quid segnis stupes? regeramus ipsi crimen atque ultro impiam Venerem arguamus: scelere velandum est scelus: tutissimum est inferre, cum timeas, gradum. ausae priores simus an passae nefas, secreta cum sit culpa, quis testis sciet? Adeste, Athenae! fida famulorum manus, fer opem! nefandi raptor Hippolytus stupri instat premitque, mortis intentat metum, ferro pudicam terret— en praeceps abit ensemque trepida liquit attonitus fuga. pignus tenemus sceleris, hanc maestam prius recreate, crinis tractus et lacerae comae ut sunt remaneant, facinoris tanti notae,