attolle vultus, dimove vocis moras: tuus en, alumna, temet Hippolytus tenet. Phaedra Nutrix Quis me dolori reddit atque aestus graves reponit animo? quam bene excideram mihi! Hipp. Cur dulce munus redditae lucis fugis? Ph. Aude, anime, tempta, perage mandatum tuum. intrepida constent verba: qui timide rogat docet negare, magna pare sceleris mei olim peracta est; serus est nobis pudor: amavimus nefanda, si coepta exsequor, forsan iugali crimen abscondam face: honesta quaedam scelera successus facit— en incipe, anime!— Commodes paulum, precor, secretus aures, si quis est abeat comes. Hipp. En locus ab omni liber arbitrio vacat. Ph. Sed ora coeptis transitum verbis negant; vis magna vocem mittit et maior tenet, vos testor omnis, caelites, hoc quod volo— me nolle Hipp. Auimusne cupiens aliquid effari nequit? Ph. Curae leves loquuntur, ingentes stupent. Hipp. Committe curas auribus, mater, meis. Ph. Matris superbum est nomen et nimium potens: nostros humilius nomen affectus decet; me vel sororem, Hippolyte, vel famulam voca, famulamque potius: omne servitium feram, non me per altas ire si iubeas nives, pigeat gelatis ingredi Pindi iugis; non, si per ignes ire et infesta agmina, cuncter paratis ensibus pectus dare.